Köşe Yazısı: 15 Eylül Katliamı

Sabahları uykumuzun en tatlı yerinde çalan alarmla yıkılan hayallerimizin olduğu günlere geri döndük. (malesef) okulu sevmememiz için bir yığın sebepten sadece biri tabi ki şüphesiz uyku sorunu. açıkçası uyku sorunum olmasa okulu sevebilirim.(belki) akşam kapanmayan gözlerimi sabah sanki tutkalla yapıştırmışlar. açılmıyor bir türlü. bende çareyi kendimi yataktan atarak buluyorum. hoş o zaman da tam uyanabildiğimi söyleyemem ya neyse.
bir başka çareyi de en az 5 tane alarm kurarak bulmaya çalışıyorum. dakika başı bir alarm. her dakika o sesi duyup gözlerim kapalı onu kapatmaya çalışmam zaten bütün gün sinirli gezmem için yeterince büyük bir sorun. eminim ki erken kalkmak hepimizin sorunu. daha kirpiklerimiz bile ayrılmadan bize bir şeyler anlatıyorlar ve bizden bunu anlamamızı bekliyorlar.


hele okulun ilk günleri yok mu? aah en nefret ettiğim günlerden biridir. okulun kapısından adımını atar atmaz tüm okulun gözlerinizde hissedersiniz. işte o an anlarsınız bir yıl daha neler çekeceğinizi. 3 aydır bir kere bile mesaj atmayan arkadaşlarınız en ön sırada olmak üzere tüm arkadaşlarla tokalaşır öpersiniz. ama bence en kötü durum okula yeni gelmiş öğrenciler olur. ilkokulda ki çocukluk havasından uzak liseye ilk adımları günden güne garipleşir. ama ilk gün okulda tanıdığın yoksa gün ışığına çıkmış vampir gibi dolaşır etrafta. hayal edebiliyorsunuzdur ki bu haliyle garip bir görüntü.

şimdi size okulun ilk günüyle ilgili gözlemleri söyleyeceğim. bunları tabi ki dalga geçmek için söylemeyeceğim alınmayın lütfen. ne gördüysem ne yaşadıysam söyleyeceğim.
ilk gün tabi ki öncelikle ilgi çekenler son sınıflar oluyor. çünkü okula ilk girdiklerinde ki yüz ifadeleri aynen şöyle "evet canım evet ben son sınıfım ahahaha " gibi ifade oluşuyor. haliyle dikkat çekiyorlar. bazıları ise son sınıf olduğunu kılık kıyafetinden belli ediyor. mesela okulda dar pantolon yasaksa son sınıf öğrencileri tayt şeklinde pantolon giyerler. okul lakosu yerine farklı bir şey vardır. ve tabi ki oje. olmazsa olmazı.

daha sonra sıra ilk sınıflara geliyor yani 9. sınıflar. genelde hepsinin düştüğü bir hata var. o da okula kayıt olurken okul kıyafetlerinin tamamını alıp bu sıcakta giymeleri. kışlık olan hırkayı ısrarla tüm gün giyiyorlar. bunu nasıl becerdiklerini gerçekten çok merak ediyorum. hayranlıkla eğiliyorum önlerinde.
onlar için okulun ilk haftası kabus gibi geçer. hele çekingen bir insanlarsa bırakın ilk haftayı 1 ay sonra anca açılırlar.

ilk sene hem ortam bakımından hem de ders bakımından en zor senedir.  bir çok öğrencinin hayatı 9 da kararıyor o yüzden dikkat etmeniz ve her ne kadar zorda olsa deneyin. 9. sınıfta kıl payıyla geçmiş biri olarak söylüyorum bunu. ilk sınıf ne kadar zorsa son sınıf o kadar stresli. hem okul sınavları hem de Allahın cezası ÖSS sınavı !!!!! bu konu açıp yaralarımızı deşmek istemiyorum.

kısaca toplamam gerekirse Allah kafamız da saç bırakacak kadar sabır ve bu yeni dönemde hepimize birazcık şans versin.  sabah bu son kısım için çok güzel bir şey bulmuştum ama yazıyı tam 3 saattir yazmaya çalıştığım için unuttum. araya uyku müzik girince ister istemez balkon konuşmamı unuttum. ayrıca okulum ve dershanemin yoğunlu yüzünden çok sık giremiyorum internete bağışlayın beni :((((

iyi kötü her türlü yorumunuzu bekliyorum. bir daha ki yazı için istediğiniz bir konu varsa da yazın lütfen. ayrıca bana direkt ulaşmak isteyen varsa twitter hesabımdan ya da sayfaya mesaj atarak ulaşabilirsiniz.

 görüşüürüz xoxo

                                                                                                                                          -Hülya Temiz



 
Facebook Sayfamız
Bize Ulaşmak mı İstiyorsun?
Şimdi E-Posta Gönder!